Wie draagt risico's

Een opdrachtgever of ontwikkelaar heeft een stuk grond en wenst daarop een bouwproject te realiseren. Nadat het programma van eisen is vastgelegd, worden in eerste instantie ontwerpers en adviseurs aangetrokken om het ontwerp op te stellen. Daarna worden de uitvoerende partijen geselecteerd. Tijdens de bouw blijkt de bouwlocatie ernstig vervuild te zijn. Dat risico ligt bij de opdrachtgever die het stuk grond heeft verworven en had voorkomen kunnen worden indien voor verwerving een bodemonderzoek was uitgevoerd.

Een architect past een innovatief product toe in zijn ontwerp. De producent gaat failliet tijdens de bouw en er moet een alternatief product gezocht worden. Tekeningen en berekeningen moeten worden aangepast. Dit is traditioneel niet het risico van de aannemer terwijl van de architect niet kan niet worden verlangd dat hij de kredietwaardigheid van de leverancier controleert. De opdrachtgever draagt dit risico.

De installatieadviseur berekent dat het gebouw een 360 kVA transformator moet hebben. Bij het openingsfeest begeeft de trafo het. Heeft de adviseur het vermogen goed berekend? Heeft de opdrachtgever de trafo overbelast? Heeft de energieleverancier de trafo goed afgezekerd? Heeft de elektricien de aansluitingen goed gemaakt? Misschien is het een combinatie van factoren. Wat de oorzaak ook is, de opdrachtgever lijdt altijd schade.

Vaak volgt na een opgetreden risico een juridisch aansprakelijkheidsproces met een ongewisse afloop. Op dergelijke processen zit niemand te wachten en ze kosten negatieve energie. Daarom geldt: beter een keer te veel nadenken dan een keer te weinig. Risicomanagement behoort daarom onderdeel te zijn van projectmanagement.